تاثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم


تاثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم

محققان زیادی از حوزه های مختلف به بررسی تأثیرات اپیدمی ویروس کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم پرداخته اند. به گفته محققان، جامعه را باید از قبل دوره بحران ویروس کرونا هنگام برنامه ریزی اقدامات مختلف در نظر گرفت. به طور خاص، محققان موضوع منابع اضافی برای آموزش و تعلیم، حمایت از کودکان و جوانان محروم و حمایت از بخشهای هنر و فرهنگ را مطرح کردند.

کرونا نباید به تجربه تعیین کننده یک نسل تبدیل شود

از نظر محققان، کرونا در حال واژگونی کل جامعه است به گونه ای که این امر نه تنها در برخورد با شرایط حاد موجود در جامعه می باشد، بلکه در طولانی مدت منعکس می شود. تأثیر کرونا بر روی کودکان و جوانان ممکن است یک تجربه قابل توجه و در بدترین حالت، تعیین کننده زندگی برای یک نسل باشد. که گاها همراهی و مشاوره روانشناسی مشاوران را می طلبد. در مواقع بحرانی، توانایی خانواده ها و والدین در حمایت از یادگیری کودکان و جوانان بیشتر مورد تأکید قرار می گیرد. پیش بینی می شود که نابرابری ها در میان کودکان و جوانان برجسته شود و تفاوت های یادگیری پس از کرونا افزایش یابد. بحران ویروس کرونا ممکن است تأثیرات چشمگیری بر روابط اجتماعی کودکان و جوانان داشته باشد. بعلاوه، مشکلات اقتصادی ناشی از بحران ممکن است فرصت های تفریحی کودکان و جوانان را در آینده محدود کند.

تجارب والدین بر کودکان تأثیر می گذارد

یکی از تاثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم تجارب والدین بر کودکان می باشد. محققان همچنین نگرانی خود را از تأثیر موقعیت والدین بر فرزندان خود ابراز داشتند. تحقیقات قبلی نشان داده است که شوک هایی که والدین تجربه کرده اند، مانند از دست دادن شغل، بر حضور در مدرسه کودکان نیز تأثیر می گذارد. همچنین شواهد حاصل از تحقیقات قبلی حاکی از آن است که بحران ها در مراحل بعدی، هم در هنگام ورود به زندگی و هم در هنگام ورود به حرفه کاری، اثرات طولانی مدتی بر جای می گذارند. در زمینه بحران کرونا، قطع مسیرهای مطالعه، انتقال دشوارتر به زندگی شغلی و وقفه هایی در زندگی شخصی، نیز می تواند تأثیرات مشابهی داشته باشد.

ابزارهایی برای بازیابی در پشتیبانی و سرگرمی ها

به منظور به حداقل رساندن تأثیرات منفی، امکان بحث در مورد تجربه با کودکان و جوانان و شناسایی نیازهای حمایت ویژه در یادگیری، روابط اجتماعی یا بهزیستی ذهنی ضروری است و همراهی و کمک مشاوره های روانشناسی را می طلبد. فعالیتهای تفریحی، کارهای علمی و سرگرمی جوانان، هنرها و فرهنگ نقش مهمی در روند بهبودی دارند. هنر و فرهنگ همچنین می توانند نقش عمده ای در نحوه مواجهه و برخورد مردم با تأثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم داشته باشد.

اقدامات پیشنهادی تاثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم 

-محققان تعدادی اقدام برای کاهش اثرات بحران ویروس کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم پیشنهاد کرده اند. اقدامی که می تواند به سرعت انجام شود انجام نظرسنجی از دانش آموزان در آموزش مقدماتی در مورد نیاز به حمایت است. منابع دیگری نیز برای حمایت از دانش آموزان و دانشجویان محروم، بهبود رفاه دانشجویان و توسعه کار جوانان پیشنهاد شده است. محققان همچنین آمادگی برای بحران های آینده را ضروری می دانند و با این حساب، آنها مطالعه ای را در مورد چگونگی آموزش برای جهت دهی به خود و سرگرمی به کودکان و جوانان و چگونگی افزایش فرصت های حضور افراد مسن در جامعه از طریق دیجیتال فراهم کرده اند.

-بعلاوه، محققان معرفی بسته ها و برنامه های حمایتی را برای هنرمندان و موسسات هنری مهم می دانند تا بتوانند از طریق آموزش های هنری، ابزاری برای مقابله با بحران تولید کنند، که در این میان کمک و همیاری مشاوران با ارایه مشاوره های روانشناسی امری ضروری می باشد. پیشنهادهای مربوط به اقدامات تا حدی از سیاست هایی که قبلاً توسط وزارت آموزش و فرهنگ تهیه شده اند پشتیبانی می کند. وزارتخانه از نظر محققان در تهیه اقداماتی برای مقابله با وضعیت ویروس کرونا می باشد. در سراسر جهان، پاسخ COVID-19 عمدتاً در مورد فاصله فیزیکی پیش بینی شده است، اگرچه متأسفانه در گفتمان رسمی و غیررسمی از این بحث به عنوان فاصله اجتماعی یاد شده است. تفاوت زیادی بین این دو مفهوم وجود دارد که باید بررسی شود. اما برای اینکه فاصله فیزیکی نیز باعث ایجاد فاصله اجتماعی و عدم ارتباط بین فردی نشود، برخی از شرایط اجتماعی باید برآورده شوند و به طور بی رویه در دسترس قرار گیرند. این موارد، در درجه اول، مهم ترین عامل دسترسی به زیرساخت های اساسی مانند سرپناه، اینترنت و نیازهای اساسی زندگی روزمره است.

-متأسفانه، در سراسر جهان و حتی در برخی از جوامع پیشرفته، همیشه چنین نبوده است. نابرابری های اجتماعی ریشه دار و حاشیه نشینی اقتصادی منجر به این شده است که بخش عمده ای از جمعیت جهان از اساسی ترین نیازهای انسانی محروم شوند. مشکل نابرابری های اجتماعی و اقتصادی، چالش مدیریت سریع گسترش COVID-19 در سطح جهانی را تقویت می کند، اما آنچه که نیز ظاهر شده است، نژادپرستی سیستماتیک، به ویژه علیه افراد با نژاد آسیایی، در جوامع مهاجر غربی است. در حقیقت، بسیاری از شواهد حکایت از حملات نژادپرستانه در بسیاری از کشورها را دارد. این یک پدیده جدید نیست. مجموعه قابل توجهی از شواهد نشان می دهد که در مواقع بحران اعم از اقتصادی، زیست محیطی، امنیتی یا مرتبط با بهداشت، گروه های اقلیت غالباً وجود دارند و در معرض گفتمان ها و شیوه های نژادپرستانه و اغلب خشونت آمیز قرار می گیرند که این امر موجب تاثیرگزاری بحران ویروس کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم دارد.

COVID-19 در حال حاضر انواع مختلفی از نژادپرستی را به ما نشان می دهد که هدف آن مردم آسیا است، از زورگویی سایبری گرفته تا حملات جسمی و انواع تئوری های توطئه بیگانه که نه تنها توسط شهروندان عادی بلکه توسط برخی از سیاستمداران جهان بیان شده است. رهبران هیچ یک از این موارد، با تأکید بر ارتباط بین فرهنگی، درک متقابل، تعامل محترمانه و همبستگی بین جمعی، در خدمت ایجاد برنامه جهت گفتگوی بین فرهنگی نیستند.

نتیجه گیری:

با این حال، شاید یکی از اصلی ترین پارادوکس های این همه گیری و تأثیرات کرونا بر فرهنگ و زندگی فردی و اجتماعی مردم این باشد که چالش های فاصله فیزیکی و ایجاد اختلال در سیستم های عادی ارائه خدمات، این باشد که  همبستگی نیز به واکنش های جمعی تبدیل شده است.

دیدگاهی وجود ندارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *