فرق روانشناس با  روانپزشک چیست؟


فرق روانشناس با  روانپزشک چیست؟

هر دو واژه های شبیه و واضحی هستند که مربوط به درمان سلامت روان هستند، بنابراین بسیاری از مردم متوجه نمی شوند که در واقع کاملاً متفاوت هستند. در اینجا فرق بین روانشناس با روانپزشک را بررسی خواهیم کرد. به بیان خیلی ساده، روانپزشکی به درمان دارویی برای مشکلات بهداشت روان و روانشناسی به یک روش گفتگو درمانی متکی است. آنها بسیاری از شرایط بهداشت روان را برای افراد درمان می کنند.

روانپزشک در مقابل روانشناس

روانپزشکی بیشتر درگیر تشخیصی است که آنها برای تجویز بهترین داروها برای درمان بیماری استفاده می کنند. روانشناسی کمتر به برچسب ها مربوط می شود و در عوض از سابقه و علائم افراد برای تهیه فرمول آنچه باعث پریشانی افراد می شود، استفاده می کند، آنها سپس با استفاده از رویکرد روانشناختی مبتنی بر شواهد، یک برنامه درمانی را طراحی می کنند.

یک روانپزشک به عنوان یک پزشک طبقه بندی می شود، آنها در ارزیابی خود شامل معاینه فیزیکی علائم هستند و قادر به تجویز دارو هستند: همچنین یک روانشناس با توجه به شرایط سطح PHD خود پزشک است، اما آموزش پزشکی ندارد و نمی تواند تجویز کند. این بدان معنا نیست که روانشناسی از تأثیر کمتری برخوردار است. تمام درمان های روانشناختی مبتنی بر شواهد است.

کدوم رو باید انتخاب کرد: روانپزشک یا روان شناس

هر دو می توانند روش های احساسی برای درمان مسائل مربوط به سلامت روان را بررسی کنند و از آنها استفاده نمایند که اغلب به دلخواه شخصی است. رویکرد روانپزشکی متناسب با کسانی است که:

  • آنچه را که در مورد بیماری اتفاق می افتد بدانند
  • برای کمک به مبارزه با اثرات منفی دارو
  • خیلی عمیق در مورد مسائل بیماری صحبت نمی کنند
  • در حالی که روانشناسی متناسب با کسانی است که:
  • ترجیح می دهند دارو نخورند
  • پیدا کردن برچسب زدن به مسائل آنها مفید نیست
  • می خواهند از طریق احساسی که دارند برای درک آن صحبت کنند
  • می خواهند خودشان راه هایی برای غلبه بر آن پیدا کنند.

ممکن است مواردی وجود داشته باشد که هر دو رویکرد انجام شود. روانشناسی و روانپزشکی می توانند به طور همزمان برای درمان موضوعات عمیق تر و یا ارائه یک رویکرد چند رشته ای و در نتیجه جامع تر استفاده شوند. اگر شما در تلاش برای مدیریت علائم خود هستید و این بر توانایی شما در عملکرد روزمره تأثیر می گذارد، این می تواند به شما کمک کند: یک روانپزشک برای کمک به مدیریت علائم دارویی برای شما تجویز می کند، که به شما این امکان را می دهد تا با روانشناس در زمینه کار موثر باشید.

درمانگر در مقابل روانشناس در مقابل روانپزشک: تفاوت چیست؟ 

چه تفاوتی بین یک درمانگر، روانشناس و روانپزشک وجود دارد؟ برای بسیاری از مردم این سه اصطلاح به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما نباید اینگونه باشد. در حالی که درمانگران، روانشناسان و روانپزشکان اغلب برای بهبود سلامت روان بیمار با هم همکاری می کنند، آنها حرفه های متمایزی هستند.

روانشناس چیست؟

یک روانشناس متخصص در مطالعه رفتارها و فرایندهای ذهنی است. این شامل فرآیندهای عاطفی و شناختی، نحوه تعامل افراد با محیط شان و نحوه تعامل آنها با سایر افراد است. روانشناسان به مردم کمک می کنند تا مشکلات مختلف زندگی و مسائل بهداشت روان را درک و کنترل کنند.

یک روانشناس اختلالات روانی، اختلالات یادگیری و مشکلات رفتاری را تشخیص و درمان می کند. آنها ممکن است مشکلات مزمن یا حاد را درمان کنند و می توانند این کار را در محیط فردی، خانوادگی یا گروهی انجام دهند. رایج ترین نوع درمانی که روانشناسان از آن استفاده می کنند روان درمانی یا گفتاردرمانی است.

روانشناسان به بیماران کمک می کنند تا حوادث استرس زا را کنترل کنند، اعتیاد را از بین ببرند یا بیماری ها را مدیریت کنند. افراد ممکن است برای مواردی مانند تجربیات آسیب زا، مرگ در خانواده یا اضطراب طولانی مدت از روانشناسان مشاوره یا درمان کنند.

یکی از تفاوتهای بارز بین روانشناس و روانپزشک این است که روانشناسان، پزشک نیستند. آنها مدرک پزشکی ندارند و در پزشکی عمومی یا تجویز دارو آموزش نمی بینند.

روانپزشک چیست؟

روانپزشکان مانند روانشناسان در مطالعه، تشخیص، پیشگیری و درمان مسائل عاطفی، ذهنی، رفتاری و رشدی تخصص دارند. روانپزشکان اختلالات روانی را تشخیص می دهند و بر عدم تعادل شیمیایی مغز تمرکز می کنند. آنها می توانند تأثیرات ذهنی و جسمی یک اختلال را ارزیابی کنند.

با این حال، برخلاف روانشناسان، روانپزشکان پزشکان با مدرک پزشکی هستند. روانپزشکان باید مدرک کارشناسی و پزشکی را به همراه اقامت چهار ساله در روانپزشکی به پایان برسانند. سپس آنها می توانند یک بورس تحصیلی را در یک فوق تخصص تکمیل کنند.

از آنجا که روانپزشکان و پزشکان می توانند دارو تجویز کنند و اگرچه ممکن است برخی مشاوره ها را ارائه دهند، ممکن است یک روانپزشک بیمار را برای مشاوره یا درمان اضافی به روانشناس یا درمانگر ارجاع دهد.

درمانگر چیست؟

درمانگران ازدواج و خانواده دارای مجوز و مددکاران اجتماعی بالینی دارای مجوز خدمات بهداشت روان هستند. درمانگران برای تمرین در زمینه بهداشت روان نیاز به مدرک کارشناسی ارشد و تأیید هیئت های مجوز خود دارند. درمانگران، تشخیص سلامت روان را ارائه می دهند و یک برنامه درمانی تهیه می کنند.

درمانگران در مطب ها، بیمارستان ها، مراکز درمانی و خانه های گروهی کار می کنند. انواع مختلفی از درمان وجود دارد مانند بازی درمانی، رفتار درمانی شناختی، درمان با کمک حیوانات، رفتار درمانی گفتاری و بسیاری دیگر. درمانگران نمی توانند داروهایی را توصیه یا سفارش دهند، اما می توانند شما را برای ارزیابی دارو یا سایر روشهای درمانی ارجاع دهند.

هنگامی که شما شروع به درمان می کنید، ممکن است درمانگر بپرسد که چه عواملی شما را به سمت درمان، نگرانی ها و علائمی که تجربه می کنید، به ارمغان می آورد. درمانگر شما ممکن است از شما بخواهد برخی پرسشنامه ها را پر کنید و در مورد دوران کودکی، تحصیلات، سابقه کار، روابط فعلی و اهداف بلند مدت خود بیاموزید. سپس درمانگر شما اهدافی را با شما تعیین می کند و برای دستیابی به آنها به شما کمک می کند.

 

دیدگاهی وجود ندارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *